SEARCH RESULT

İnsanların yaşarken karşılaştıkları olaylara binaen telaffuz ettikleri sözlerin bir kısmı mesel olarak kabul görmüş, kulaktan kulağa dilden dile aktarılarak günümüze kadar yazılı ve sözlü edebiyatta kullanıla gelmiştir. Edebiyat özelinde meseller içinden çıkmış olduğu ve onu üreten toplumun kültür aynasında görülen edebi suretler içinde bulunmaktadır. Her milletin edebiyatında mesellerin ilk ortaya çıkış olayı zamanla unutulsa da onun için kullanılan sözler hafızalarda ve günlük kullanımlar vasıtasıyla canlı tutularak bugüne kadar gerek sözlü olarak gerekse emsal kitapları ve edebi eserler vasıtası vasıtasıyla günümüze aktarılmıştır. İnsanların karşı karşıya kaldığı ilk olay (Vârid/Mevrid) esnasında kullandığı ifadenin daha sonra bir zaman diliminde ilkine benzeyen yeni bir olay için (Madrib) kullanılmasına “darbu’l-mesel” denilmektedir. Arap mesellerinin kaynağı bilinsin veya bilinmesin her meselin gerçekte bir mevridi, bir de madribi vardır. Arap emsal kitaplarında geçen mesellerin pek çoğunun ortaya çıkmasına sebep olan olayı günümüzde kullananlar tarafından pek bilinmese de yine de hepsi için olmasa dahi bu olaylar meselin anlaşılması için kısaca zikredilmektedir. Mesellere yol açan olaylar, insan karakterini ve davranışını ortaya seren ahlaki ve insani meziyetlere yaklaşım ve tutumun veciz sözle ifade edilerek tespitine yol açmaktadır. Bu ahlaki ve insani diyebileceğimiz meziyetler onun cesaretine, cömertliğine, yardım severliğine vb. güzel görülen özelliklerine işaret edebileceği gibi, bazen de cimrilik, korkaklık, ahmaklık vb. gibi hoş görülmeyen meziyetlerine dair de olabilmektedir. Bu çalışmamızda bu Arap mesellerinde meselin ortaya çıkmasında etken olmuş çocuk figürlerini “Arap Mesellerinde Çocuk Betimlemesi” başlığı altında ele alıp inceleyeceğiz. Proverbs are expressions humans committed in the aftermath of certain events they have witnessed in their life and are spread abroad from mouth to mouth all the way to today’s oral literature. In literature, proverbs are the representations of the society they are born in and a mirror of the literary pictures of culture. Although the first appearance event of a proverb in many nations are usually forgotten in time, the proverb itself is kept alive through history to today in daily expressions and memories and by oral means, precedent books and literary works. The expression for a first time seen event (Vârid/Mevrid) and using the same expression after a new, similar second event (Madrib) is called “darbu’l-mesel”. Whether the source of Arabic proverbs are known or not, every proverb has a mevrid and a madrib. Even though the source of some of the proverbs in Arabic precedent books are commonly not know by the users, the proverb is still used to point out, if not all, the events they were born prior to. The events that caused a proverb lead to epigrams pointing out towards the approach and attitude for the moral and humanitarian qualities that reveals humans’ personas and behaviors. These moral and humanitarian qualities can point to one’s courage, generosity, charitableness and such but they can also signal for unwanted attributions such as stinginess, cowardice, foolishness. This study examines the children figure that played a role in the events that revealed a proverb in Arabic proverbs.

International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD

Aladdin GÜLTEKİN

Genel anlamda dil öğretiminin nasıl öğretileceği hususu, geçmişten günümüze tartışmalara sahne olmuş, buna bağlı olarak birçok farklı yöntem geliştirilmiş ve uygulanmıştır. İlahiyat Fakültelerinde eğitim gören öğrencilerin sayısı da yeni açılan fakülteler ve artırılan öğrenci kontenjanlarıyla oldukça artmış durumdadır. Yabancı dil öğretiminde takip edilen yöntemler, genellikle konunun uzmanları tarafından uzun süre denenmiştir. Bu yöntemler faydalı olduğu kabul edilmiş bir yöntemin eksik veya yetersiz taraflarının telafisi ile geliştirmiş yöntemlerdir. Bu çalışmaların genelde bir yabancı dilin, özelde Arapçanın daha iyi öğretilmesine tesir ettiği görülmüştür. Arapça Hazırlık öğretiminde arzulanan şey, öğrenciyi eğitimin amaçlarına hızlı ve en güvenilir biçimde ulaştıran öğretim metodu elde edebilmektir. Bu çalışmada, 2011 yılında öğrenci kabul ederek eğitim ve öğretime başlayan Karabük Üniversitesi İlahiyat Fakültesinin Arapça öğretimindeki uyguladığı yöntemi “İlahiyat Fakültelerinin Özellikle Karabük Üniversitesi Özelinde Arapça Öğretiminde Yeterliliği” adı altında ele alıp inceleyeceğiz.

International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD

Aladdin GÜLTEKİN

In general terms, how to teach a second language has been a subject of debates from past to present and various methods have been developed and implemented accordingly. The number of students studying at the Faculties of Theology in Turkey has increased considerably with the newly opened faculties and increased student quota. The methods used in the foreign language teaching were generally tested by experts of the subject for a long time. The methods that are used in teaching a second language are those methods which have been developed with the improvement of incomplete or inadequate sides of an accepted method. It has been observed that the efforts to perfect teaching methods generally help the teaching of a foreign language, especially Arabic. It is highly desirable in teaching Arabic in preparatory courses to use the teaching method that provides the student with the fastest and most reliable way learning Arabic. In this study, we will examine the method used in Arabic teaching in the Faculty of Theology of Karabük University under the title of “The Competence of the Facultıes of Teology in Teaching Arabic as a Second Language: The Case of Karabük University”.

International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD

Aladdin GÜLTEKİN

Arapça’nın Anadolu’da gerek gerek öğreniminde gerekse öğretiminde oldukça önemli bir geçmişi vardır. Bu ecdadımızın İslam’ı din olarak kabul etmeleri ile başlamış günümüzde de devam etmektedir. Günümüzde yapılan çalışmalar daha çok eski eserlerin yeniden ele alınıp incelenmesi ya da sunumu şeklinde olmaktadır. Arapçanın öğrenilmesinde büyük öneme sahip gramer kurallarının öğrenimi ve öğretiminde günümüze kadar en etkin ve en güzel yöntemini bulmak için çalışmışlardır. Bu çalışmalarda esas hedefe konan en iyi yöntemi bulma arayışı, özellikle daha önce telif edilmiş eserlerin şerh edilmesi ya da telhis yapılması suretiyle gerçekleşmiştir. Bu çalışmalardan biri de İmam Birgivî’nin İzhâru’l-esrâr adlı eserinin Seyyid Ali Borlulu tarafından yazılan Zubdetu’l-ezhâr Şerhu İzhâr adı ile Şerh edilmesi örnek verilebilir. Her iki âlimin yaşadığı asırlarda yapılmış olan şerh ve telhisler, dil öğretimini çok daha bilimsel zemine oturmuş, eşsiz eserleri ile Arapça öğrenme-öğretmeye katkıda bulunmuşlardır. Bu çalışma, “Muhammed b. Pir Ali el-Birgivî’nin İzhâru’l-esrâr’ı ile Seyyid Ali Borlulu’nun “Zubdetu’lezhâr” Adlı Eserinin Mukayeseli İncelenmesi” başlığı altında iki eserin mukayesesi yapılarak, yöntemleri ve yaklaşımları ortaya konulmaya çalışılacaktır.

Uluslararası Geçmişten Günümüze Karabük ve Çevresinde Dini, İlmi ve Kültürel Hayat Sempozyumu
UGGKS2019

Aladdin GÜLTEKİN